Westerpark: Het laatste perspectief in Westerpark

Wij horen vanavond perspectieven te bespreken voor het stadsdeel. En dat op een moment dat er vanwege de stadsdeelfusie weinig perspectief over is voor het stadsdeel als zelfstandige eenheid. Het gaat over perspectieven die met zoveel woorden door het DB ook niet geboden worden. Er zijn zelfs geen bezuinigingen aangekondigd die ik dan kan bekritiseren in hun uitwerking. Vooruitzichten zijn er dus niet zoveel meer en vergen daarom ook slechts een beknopte beschouwing.

Wij hebben (Europese) verkiezingen gehad en wat blijkt: het rode bolwerk is geslecht, de kleur rood van het stadsdeel is flets geworden. De rode partijen, inclusief SP dus, zijn hun meerderheid kwijt. Als u enige ironie in mijn stem bespeurt, mevrouw de voorzitter, dan weerspiegelt dat niet een soort dagelijkse behoefte van mijn kant om rode bolwerken te slechten die nu dan is bevredigd. Het weerspiegelt wel mijn ergernis over de vanzelfsprekendheid en zelfgenoegzaamheid waarmee door partijen de term “rode buurt” jarenlang is gebezigd. Alsof het hun buurt is. Alsof het iets van hun zelf is. En niet een buurt voor anderen. Het is een zelfgenoegzaamheid die  zich ook vertaald in merkwaardige constructies als: “wij gaan omdat wij een linkse buurt zijn met een half procent meerderheid links besturen en de overgebleven linkse partij, de SP, met alle kracht die in ons is bestrijden”.
QED heb ik in de kantlijn van mijn beschouwing genoteerd toen ik zoeven  aanhoorde hoe mijn collega’s van PvdA en GroenLinks in hun beschouwingen inhakten op de SP en vice versa. Quod erat demonstrandum. “Dat wat bewezen moet worden”. Dat is wat je schrijft onder een stelling als het bewijs daarvoor geleverd is.
Bekijk die beschouwingen nog eens een keer.
Het zegt veel over de verhoudingen in het linkse bolwerk. Of liever gezegd over de betrekkelijkheid van de term links. Of laat ik het nog vriendelijker met nog meer understatement uitdrukken:links kent onderling verschillen.

Nu we het toch over de verschillen tussen linkse partijen hebben, er is er een die er wel uitspringt in toekomstgerichtheid. En daar dan ook door de kiezers voor is beloond bij de Europese verkiezingen.
Ik wil GroenLinks daar van harte mee feliciteren en ik verzeker u dat dit wat mij betreft meer is dan een beleefdheidsgebaar. De ambitieuze taal waarmee de fractievoorzitter van GroenLinks zoeven in zijn betoog over de stadsdeelfusie sprak, stemt mij optimistisch.

D66 vind het op dit moment niet nuttig over te gaan tot een uitgebreide evaluatie van de prestaties van het Dagelijks Bestuur van PvdA en GroenLinks. Dat zullen wij doen in de laatste beschouwing in december waar wij tegelijkertijd - hoe gepast - ook een grafrede over het stadsdeel Westerpark kunnen uitspreken.

Maar hoewel wij geacht worden vooruitzichten te verkennen heeft mijn fractie op dit moment toch behoefte aan een korte terugblik op een tweetal punten..

Adequate communicatie ten aanzien sloop/nieuwbouwprojecten bleek niet het sterkste punt van de verantwoordelijk wethouder Steenwinkel. Meerdere malen werden bewoners en omwonenden niet of te laat geïnformeerd en werd de Raad in het geheel niet geïnformeerd en voor voldongen feiten gesteld. Ik noem u hier de projecten Catskade en Raampoort. Het vroegtijdig informeren van Raad en bewoners had hier veel ergernis en onbegrip kunnen voorkomen. D66 kan niet genoeg benadrukken hoe essentieel vroegtijdige informatie aan raad en burgers is en wij verwijten de wethouder ernstig dat hij dit heeft nagelaten.

Een ander communicatieprobleem is de Singelgrachtgarage
Onlangs bespraken wij de voortgang van de Singelgrachtgarage. De fractie van D66 is een groot  voorstander van het ondergronds parkeren om zo meer ruimte vrij te maken in de Openbare Ruimte en is blij als het stuwmeer in het parkeerfonds eindelijk zal worden aangesproken.
Maar in dit project is al in de initiatieffase de weerstand bij omwonenden en bewoners van ons stadsdeel maximaal gemobiliseerd. Onduidelijke aannames over aantallen en uitgangspunten, mistige afspraken met stadsdeel Centrum over verrekening van kosten en een slechte verslaglegging van inspraakavonden zorgen voor boosheid bij bewoners en lijken dit project al in een vroegtijdig stadium te frustreren.
Na een eerste behandeling van dit onderwerp in het Forum Ruimte blijken bewoners niet zozeer tegen het parkeren ondergronds te zijn, maar voelen zij zich onbegrepen, niet gehoord, doordat er al in deze vroege fase de indruk wordt gewekt dat het stadsdeel zijn eigen weg gaat, eigen keuzes  wil maken en inspraak opvat als een noodzakelijk kwaad. D66 verwacht dat de fouten die nu zijn gemaakt snel worden hersteld en dat de kans op een in beginsel unaniem raadsbesluit in dit gecompliceerde en omvangrijke project niet wordt verspeeld. Bij zo’n project is draagvlak nodig. Liefst alle partijen moeten zich gecommitteerd achten. D66 maakt zich zorgen. Wat gaat de wethouder concreet doen om het vertrouwen in het project te herstellen?

Het DB heeft aangekondigd in het licht van de fusie van stadsdelen en de komende verkiezingen terughoudend te willen zijn met nieuw beleid. Dat is verstandig.
Maar dat betekent niet dat je helemaal niets hoeft te doen.
Ik ben mij er zeer van bewust dat een stadsdeel weinig kan doen aan mondiale economische crises. Maar ook in Westerpark zal de crisis hard aankomen en er moet gedaan worden wat in ons vermogen ligt. Ik heb in de perspectievennota tevergeefs gezocht naar een initiatief , naar een analyse of  naar enige anticipatie op wat komen gaat behalve in programma Economie en Werkgelegenheid de volzin: ”Beleid aanpassen en uitvoeren naar aanleiding van de kredietcrisis”. Einde citaat.
Ik vind ook nergens iets terug over het voornemen investeringen naar voren te halen.
Dat is erg mager. Kan het Dagelijks Bestuur de Raad uitleggen wat zijn plannen zijn? En als het Dagelijks Bestuur geen plannen heeft waarom hij die niet heeft?

Tot slot van mijn beknopte commentaar op het korte perspectief van het stadsdeel, mevrouw de voorzitter, kondigt D66 samen met de VVD een eerste stadsdeelgrenzen overschrijdend initiatief aan. Dat lijkt ons een passend idee in het licht van de komende stadsdeelfusie.
Het betreft een voorstel , die overigens na een werkbezoek aan het Ruhrgebied is ontstaan, voor een prijsvraag aan jonge landschapsarchitecten, ecologen en stedenbouwkundigen  om een toekomstvisie te ontwerpen voor de Brettenzone of Radiaal West. Een nieuwe uitdaging over de stadsdeelgrenzen heen.

Ik dank u voor uw aandacht.

Jeroen van Brederode
Fractievoorzitter D66

Deel via: